Uitwisselingsjaar in Amerika

Een uitwisselingsjaar naar Amerika?? Dat ziet iedereen wel zitten. Wie? Wat? Waar? Lees er in deze blog alles over!

Wie ben ik?

Dag iedereen. Ik ben Victoire Beaujean en ik volg de richting Intercultural Relations Management op Thomas More. Ik zal me even kort voorstellen. Ik ben 20 jaar en woon in Waterloo, maar zit op kot in Mechelen. Mijn passies zijn auto’s, formule 1 kijken, zwemmen, sporten en met vrienden uitgaan. In mijn vrije tijd doe ik ook aan vrijwilligerswerk bij de organisatie WEP, maar dit ga ik straks even verder uitleggen. Naast het vrijwilligerswerk, werk ik ook als receptioniste in het Wellington museum van Waterloo. Deze job is voor mij een goede manier om in contact te komen met andere culturen en ook mijn talenkennis te gebruiken.  

Eerst nog even citytrippen

Op 31 juli 2019 begon mijn onvergetelijk avontuur in Amerika. Die dag vertrok ik samen met WEP vanuit Zaventem naar New York. Samen met andere uitwisselingsstudenten deden we mee aan een citytrip van drie dagen in New York. Dit was de perfecte transitie tussen de officiële start van het uitwisselingsjaar en het leven in België. In New York had ik dan nog even de mogelijkheid om Frans te spreken, voordat ik 24u/7 Engels moest praten.  

Gedurende die citytrip heb ik ook mijn 18de verjaardag mogen vieren en dat ga ik nooit vergeten. We kregen de mogelijkheid om veel dingen in een korte tijd te bezoeken. Zo zagen we Central Park, Central station, The Statue of Liberty, Times Square en we zijn ook op de top van het Rocker feller center gegaan. Daar hadden wij een adembenemend zicht over heel New York. 

And so it began

Op 3 augustus 2019, de dag van mijn 18de verjaardag, vertrok ik vanuit New York en landde een paar uur later in Nashville, Tennessee. Ik zal mij altijd het stressgevoel herinneren van de enkele minuten voordat ik mijn gastfamilie ging ontmoeten. Het eerste contactmoment ging belangrijk zijn, aangezien ik de volgende maanden bij hen ging verblijven. Ik was bang dat het “akward” ging zijn, maar uiteindelijk is het heel goed verlopen. Ze waren zeer gastvrij en gaven mij een dikke knuffel. Het leek net alsof ik ze al jarenlang kende. Na die ontmoeting hebben we ongeveer 2u30 gereden tot onze uiteindelijke bestemming, Lincoln County. Deze kleine stad van ±33.000 inwoners ging mijn thuis zijn voor de komende 8 maanden. De stad waar ik verbleef, was heel country. Het was dus heel normaal om veel boerderijen en mooie landschappen te zien. Een ander gek kenmerk was het feit dat er geen voetpaden zijn, buiten in het heel kleine centrum. In veel steden in Amerika zij geen voetpaden en dit is normaal voor hen. Dit komt vooral omdat iedereen overal geraakt met de auto. Dit is dus een eerste ware cliché, jongeren hebben hun rijbewijs op hun 16de.  

Wat deed ik daar nu allemaal?

Op 5 augustus 2019 nam ik voor de eerste keer de bekende gele bus en ging ik mijn eerste schooldag meemaken. Alle clichés die we te zien krijgen in Amerikaanse films zijn waar. School is héél makkelijk, de leerkrachten zijn best wel chill en heel open tegenover iedereen. De gangen met lockers en de cafetaria waren ook typisch Amerikaans zoals in de films. Een ander cliché dat helaas ook bevestigd werd, is het feit dat er veel jongeren een ongezonde levensstijl hebben. Sommige vrienden van mij aten elke middag een hamburger of pizza.  

Ik had elke dag les van 8u tot 14u50, de vrije tijd die ik erna had, besteedde ik aan na schoolse activiteiten. Ik zat in de toneelclub en het zwemteam. Elke dag had ik zwemtraining van 15u tot 17u30 en meestal zwom ik dan rond de 5km per dag. Vrijdagen waren dan de competitiedagen. In totaal heb ik 3 competities gewonnen. Elke woensdag had ik ook samenkomst van de toneelclub. De andere dagen kon ik er niet bij zijn aangezien ik dan zwemtraining had. Tijdens deze samenkomst deden we veel dingen, improvisatie, set maken en zelf ons eigen toneelstuk schrijven. Dat was echt heel leuk!  

Wanneer ik op vrijdag zelf geen zwemwedstrijd had, ging ik naar de american football matchen van mijn school kijken. De ambiance daar was altijd zo leuk. Er waren verschillende entertainments zoals cheerleaders. Echt heel leuk ook al snapte ik niks van die sport ! 😉  

Naast school en naschoolse activiteiten deed ik ook een paar leuke dingen samen met mijn vrienden en gastfamilie. Samen met mijn gastfamilie ben ik meerdere keren op vakantie gegaan, naar Florida, Alabama en plaatsen in Tennessee. We zijn ook naar een NFL game (National football league, american football dus) gegaan in Nashville. Dat was echt een leuke herinnering.  

Halloween, Thanksgiving en Kerstmis zijn feesten die ik heb meegemaakt en die uiteindelijk niet zo hard verschillen met die in België. Buiten Thanksgiving natuurlijk, want dat wordt enkel in Amerika wordt gevierd.  

Een laatste hoogte- en laagtepunt van een geweldig jaar

Een andere echt leuke herinnering die ik heb, is wanneer ik werd uitgevraagd op date naar Prom. Ik was in het auditorium en een goede vriend van mij, Stephen kwam binnen met een grote knuffel en een bouquet rozen met chocolade, hij vroeg mij, waar iedereen bij stond of ik samen met hem naar Prom wou gaan. Natuurlijk was mijn antwoord “Ja!”. Ik ben dan samen met mijn beste vriendin naar de perfecte jurk gaan zoeken. Helaas kreeg ik twee weken later een mail van WEP. Door corona was ik verplicht om terug te keren naar België. Dit was een droevige dag voor mij. Op drie dagen tijd moest ik mijn valies maken, dag zeggen tegen mijn vrienden en familie en vertrekken.  

Mijn gastgezin was zo lief om voor mij toch een kleine Prom te organiseren. Rond 20u kwam Stephen aankloppen aan mijn deur en hebben we onder ons twee een kleine, maar desalniettemin een geweldig Prom gehouden in de tuin van mijn huis.  

Op 25 maart 2020 nam ik het vliegtuig in Nashville en ging ik in totaal 24 uur reizen om terug tot in België te geraken.  

Helaas is mijn uitwisselingsjaar sneller geëindigd dan ik dacht, maar het blijft het gelukkigste jaar in mijn leven tot nu toe. Ik praat nog dagelijks met mijn vrienden en gastfamilie en plan om volgende zomer terug een maand naar Tennessee te gaan.  

Ik raad het dus echt aan iedereen aan om ervaring op te lopen in het buitenland! Het is zo’n leuke en belonende ervaring ! Ik heb er zeker geen spijt van ! 😊  

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen over mijn avonturen in Amerika!

Groetjes,
Victoire

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: