Na twee dagen vol eerste indrukken, nieuwe plekken en vooral wennen aan het tempo van de reis, begon onze derde dag in Strasbourg opvallend rustig. Geen strak programma in ons hoofd, geen verwachtingen. En net daardoor werd het misschien wel de dag die het meest is blijven hangen.
Niet omdat alles perfect liep — integendeel. Maar omdat we dingen meemaakten die je niet kan plannen.
(Deze blog is geschreven door Orisa, Kaat & Jenna – allen tweeejaars eventstudenten)
Samen op ontdekking in de stad
Die ochtend trokken we met de hele groep naar het centrum voor een stadsspel via de app Coddy. We werden verdeeld in teams van zes en kregen twee uur om raadsels op te lossen terwijl we door de stad liepen.
Wat begon als “we zien wel hoe het loopt”, veranderde al snel in pure competitie.
We liepen door smalle straatjes, stopten plots midden op een plein omdat iemand dacht het antwoord te weten, en discussieerden soms iets te fanatiek over wie gelijk had. Op een bepaald moment waren we er allemaal van overtuigd dat we juist zaten… om dan te ontdekken dat we compleet fout waren. Frustrerend? Ja. Maar vooral grappig achteraf.
- hoe snel je moet samenwerken onder tijdsdruk
- hoe iedereen anders denkt
- en hoe je elkaar op zo’n moment echt leert kennen
Zelfs de regen hield ons niet tegen. We waren zo bezig met het spel dat we het bijna vergaten.
En ja, het was een wedstrijd. Dus: proficiat aan het winnende team — jullie waren scherp.
Maar eerlijk? Het voelde voor ons niet als verliezen.
Nieuwe mensen, nieuwe verhalen
Na het stadsspel hadden we even tijd om op te warmen en iets te eten. Dat moment hadden we ook echt nodig. Even zitten, even niets moeten.
In de namiddag bezochten we de Université de Strasbourg voor een taaluitwisseling met studenten die Nederlands studeren. Voor hen een kans om Nederlands te oefenen, voor ons om Frans te spreken buiten de klas.
In het begin was het wat onwennig.
- Hoe begin je zo’n gesprek?
- Welke taal kies je?
- Wat als je vastzit?
Maar dat gevoel verdwijnt sneller dan je denkt.
Na een paar minuten waren we gewoon aan het praten. Niet meer bezig met perfect spreken, maar met elkaar begrijpen. We hielpen elkaar, verbeterden elkaar soms en lachten vooral veel met kleine fouten.
Met sommige studenten klikte het meteen. We praatten niet alleen over school, maar ook over:
- cultuurverschillen
- dagelijkse gewoontes
- en plannen voor de toekomst
Aan het einde wisselden we zelfs contactgegevens uit met een paar mensen.
Taal is belangrijk, maar connectie blijft hangen.
Even stilstaan in de kathedraal
Na de universiteit gingen we naar de kathedraal van Strasbourg. Zodra je ervoor staat, besef je hoe indrukwekkend het gebouw is. De details, de hoogte… je weet niet waar eerst te kijken.
Binnen was het helemaal anders. Rustiger. Stillere energie.
De astronomische klok viel meteen op. Een complex mechanisme dat niet alleen de tijd toont, maar ook astronomische standen. Op bepaalde momenten komt ze tot leven, wat het nog indrukwekkender maakt.
Na een actieve dag voelde dit als een pauze die we nodig hadden. Even niets moeten. Gewoon kijken.
Vrije tijd en kleine momenten
Vanaf het einde van de namiddag mochten we onze eigen invulling geven aan de rest van de dag.
Sommigen gingen shoppen, anderen trokken zich even terug om te rusten. Wij deden een beetje van beide.
Die vrijheid deed deugd. Even geen planning, geen groep, geen tijdsdruk.
’s Avonds kwamen we opnieuw samen voor ons laatste gezamenlijke diner. En misschien was dat wel het mooiste moment van de dag.
We zaten samen, deelden verhalen en blikten terug op de afgelopen dagen. Zonder dat iemand het moest zeggen, voelde je hetzelfde bij iedereen: dit was bijzonder.
Wat we meenemen
Als we terugdenken aan deze dag, is het niet één moment dat eruit springt. Het is de combinatie van alles.
Het stadsspel bracht competitie en teamwork.
De universiteit zorgde voor nieuwe connecties.
De kathedraal gaf rust.
En de avond draaide om samen zijn.
Wat we vooral meenemen:
- durven meedoen, ook buiten je comfortzone
- openstaan voor nieuwe mensen
- en genieten van kleine momenten
De waarde van een reis zit niet alleen in wat je ziet, maar in wat je samen beleeft. Dus neen, onze derde dag in Strasbourg was niet perfect. Maar net daardoor was hij echt. We hebben gelachen, gezocht, gepraat en ontdekt. Niet alleen de stad, maar ook elkaar.
Voor toekomstige studenten: probeer niet alles te plannen. Laat ruimte voor spontaniteit. Dat zijn vaak de momenten die het langst blijven hangen.
En Strasbourg? Dat is niet alleen een bestemming. Het is iets wat je samen maakt.
Benieuwd naar ons hele samen-verhaal? Kijk dan zeker de volledige YouTube video op ons kanaal:
We are Organisatie & Management Mechelen 
Plaats een reactie