
Ken je dat gevoel? Je zit in een overvolle aula of op een feestje omringd door mensen, maar toch voel je je alleen. Het overkwam mij vaker dan ik zou willen toegeven. Als 22-jarige student in eventmanagement lijkt mijn leven op papier vol actie. Ik heb fijne vrienden, een hechte familie en een agenda gevuld met leuke activiteiten. Maar toch sluipt het gevoel van eenzaamheid er soms in. En het verrast me telkens weer. Hoe kan ik me eenzaam voelen, terwijl ik eigenlijk alles heb wat ik nodig heb?
Dit jaar is eenzaamheid het thema van De Warmste Week, en dat raakt me. Want ik denk dat veel van ons er stiekem mee worstelen, ook al praten we er niet over. Het is tijd om dat wel te doen.
Wat is eenzaamheid echt?
Eenzaamheid wordt vaak gezien als letterlijk alleen zijn, maar het is zoveel meer dan dat. Het is een gevoel van disconnectie, alsof er iets ontbreekt. Voor mij gebeurt het soms zonder dat ik het doorheb. Ik ben bijvoorbeeld druk bezig met projecten of studeren, en ineens realiseer ik me dat ik al dagen niemand echt heb gesproken. Of ik sta op een drukke netwerkborrel voor mijn opleiding, omringd door mensen, maar ik voel me totaal niet verbonden.
In je twintiger jaren is dit extra lastig. Het is die levensfase waarin je alles lijkt te moeten ontdekken: wie je bent, wat je wil doen, met wie je je leven wil delen. En ondertussen ligt er een enorme druk om ‘het perfecte leven’ te leiden. Sociale media maken het er niet makkelijker op – iedereen lijkt het beter voor elkaar te hebben dan jij. Maar achter die perfecte plaatjes zitten vaak dezelfde gevoelens van twijfel en onzekerheid.
Waar komt dat gevoel vandaan?
Ik denk dat eenzaamheid in deze levensfase vaak samenhangt met verwachtingen. We hebben zoveel dromen en plannen, en soms lijkt het alsof iedereen al dichter bij zijn doelen staat dan jij. Je voelt de druk om mee te komen, om succesvol te zijn, om ‘altijd gelukkig’ te zijn. Maar hoe harder je probeert alles onder controle te houden, hoe groter de kloof soms voelt.
Voor mij kwam het besef dat ik me eenzaam voelde vaak pas achteraf. Na een drukke week waarin ik mezelf had afgezonderd om deadlines te halen, voelde ik me leeg. Of na een feestje waarbij ik dacht dat ik me zou vermaken, maar uiteindelijk vooral toekeek hoe anderen plezier hadden. Het is dat gekke contrast: omringd zijn door mensen, maar je toch alleen voelen.
Hoe ga je ermee om?
Wat ik geleerd heb, is dat je eenzaamheid niet moet negeren. Het is oké om toe te geven dat je je soms zo voelt. Hier zijn een paar dingen die mij helpen:
- Praat erover: Het lijkt eng, maar het lucht enorm op. Toen ik eindelijk aan mijn beste vriendin vertelde dat ik me soms eenzaam voel, bleek dat zij hetzelfde ervaart. Dat gesprek bracht ons dichter bij elkaar.
- Zoek echte verbinding: Het helpt om tijd door te brengen met mensen die je echt begrijpen. Of dat nu een vriend is, een familielid of een medestudent die hetzelfde meemaakt. Diepe gesprekken doen wonderen.
- Wees mild voor jezelf: Het is oké om niet altijd het gevoel te hebben dat je alles aankan. Je hoeft niet altijd sterk te zijn. Neem tijd voor jezelf en wees lief voor jezelf.
- Doe iets voor anderen: Soms is de beste manier om je minder eenzaam te voelen door iets te doen voor iemand anders. Een simpel praatje maken met een klasgenoot die er alleen uitziet, kan veel betekenen.
Wat kunnen we als maatschappij doen?
Eenzaamheid aanpakken is niet alleen een persoonlijke uitdaging; we kunnen ook samen iets veranderen. Als toekomstige eventmanager denk ik vaak na over hoe we evenementen toegankelijker en betekenisvoller kunnen maken. Hoe kunnen we zorgen dat iedereen zich welkom en verbonden voelt? Dit geldt niet alleen voor evenementen, maar ook voor onze dagelijkse interacties.
Dit jaar, tijdens De Warmste Week, wordt het thema eenzaamheid in de spotlight gezet. Het is een kans om verhalen te delen, bewustzijn te creëren en taboes te doorbreken. Of het nu gaat om een koffieochtend, een wandeling met onbekenden, of gewoon een luisterend oor bieden – kleine acties kunnen een groot verschil maken.
Samen tegen eenzaamheid
Eenzaamheid is iets wat iedereen weleens voelt. Je bent niet alleen. Het is geen teken van zwakte, maar een uitnodiging om te ontdekken wat je echt nodig hebt. Voor mij is dat erkenning, verbinding en soms gewoon even stilstaan bij het moment.
Laten we samen eenzaamheid bespreekbaar maken. Deel je verhaal, luister naar anderen, en onthoud dat je nooit de enige bent. Zoals ik leerde: je hoeft niet alles alleen te doen. Samen kunnen we die leegte vullen.
Doe je mee?

Plaats een reactie